Her seyden biraz...

İnsan niyet ile kısmet arasında ince bir çizgide yaşar. Aslında ben bu sözün beni tam onikiden vurduğu zamanı hiç unutmam 06.06.2011, babamın bir Veda bile edemeden bizden ayrılıp, ebedîyete gittiği gün. Hani bir Hadisde geçtiği gibi " Hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için, yarın ölecekmiş gibi ahiret için çalış" sözünden de anlaşılacağı üzere biz Dünyevî işlere öyle bir kaptırıyoruz ki, ahiret aklımıza bile gelmiyor(ahirete inananlar için), hadi ahireti geçtim , istediğimiz yada planladığımız birşey gerçekleşmesin, kendimizi yırtıyoruz, çabalıyor, kızıyor, inatlaşıyor illakî oldurmak için uğraşıyoruz... O an bırakmak, bunda da bir hayır vardır demek aklımıza dahî gelmiyor. Benim  ilk silkeneleşim babamı kaybettiğimde oldu, bir dur dedim kendime, yavaşla! Bak onca plan, randevular, iş,  güç bir haberle seni nasıl durdurdu, neye uğradığını bilemedin, Canevim dediğin BABANa bir Veda bile edemedin, sonsuz bir ayrılık, ne oldu ? (Ve Babam 71 yaşında öldüğü gün bile çalışmış) Hangisi...

Korkmuyorum dediğim bir zaman da, tam da yoo korkmalısın der gibi yaşadıklarımız... Bu ara çok kaptırdık herhalde dünya derdine, koşturmacalara, planlara, eğlencelere, gezmelere! Dilimde, kalbimde az zikrettim yaradanı diye kendimce hayıflanır oldum... ŞÜKÜR YA RABBİ! Her zaman, her halimize şükrederim, daha kötünün olduğunu bilirim,Rabbim en iyisini bilir, ondan sual edilmez, verdiklerine ,vermediklerine de şükrederek, herşeyde bir hayır görerek şükrederim... Yine ŞÜKÜR YA RABBİ... Neredeyse iki yıla yaklaşan Pandemiden bu defa kaçamadık, Omikrona yakalandık... En çetrefelli zamanlarında, hatta aşımızın olmadığı dönem de dahî es geçti, lakin bu defa nasıl hızlıysa artık bırakmadı bizi... 2021 noelini, okul tatilini de firsat bularak maaile dinlenerek kısa bir tatille geçirdik, senenin son 3 gününü çalışarak geçiren eşim 31 aralık günü kendini iyi hissetmemeye, ağrılarının olduğunu ve gece uyuyamadığını söylemesi, evde test, test merkezinde test hepsi negatif çıkınca içimize su serp...

Yorgun bitkin gidislerim var benim... Bu defa bitmek bilmeyen pandeminin verdiği yorgunluk, bıkkınlık, bitkinlik, bezginlik... Umutla beklememe rağmen ardı arkasına sıralanan kurallar, kısıtlamalar, hayatımıza, özgürlüğümüze gelen okkalı bir şamar ! O şamar öyle bir indi ki neye uğradığımızı şaşırdık. Öyle ki hepimizi evlerimize hapseden, toplumsal bir Izolasyon yaşatan ciddi bir yalnızlık ve sakin, az koşturmacanın olduğu yaşama iten Pandemi süreci, korku içerisinde geçen bir zaman dilimi... Ha şimdi, ha yakında derken 31 ekim 2020 den bu yana düşmek bilmeyen corona sayıları ve tedbirleri ... Ha bugün, ha yarın diye gün saydığım bir zaman... Hatta o kadar umut dolu olan beni bile umutsuzluğa sokmayı beceren Corona! Sonra birden , kendine gel, olmaz diye, silkelenip, kendimi toplayıp yeniden moral bulan ben ! Evde olmaktansa çalışmak iyidir diyerek, okulda 4 güne yükselttiğim işim de bu zorlu süreci en azından verimli bir şekilde geçirmemi sağladı, lakin bir o kadar da yordu ! Çocuk...

SENSIZ GEÇEN 10 YIL... Gecenin bir vakti gelen bir telefonla uyanıp,  annenizin derinden gelen acılı sesiyle uyandınız mı? Ve o an kötü haber olduğunu bile bile sordunuz mu, ne oldu ANNE diye? Aldığınız cevapla içiniz yandı mı? Ayaklarınızın altından hiç zemin kaydı mı? Yere mi, göğe mi, nereye bastığınızın farkına varmadan ? Sadece kafanızın içinde durmadan yankılanan " babanı kaydettik, öldü" cümlesinin tekrarını dinleniz mi ? Bir an , ne yapacağınızı bilemeden aklınız uçup gitti mi? Sonra metanetinizi koruyup, acınızı içinize akıta akıta, belki de hayatınızın bitmek bilmeyen en uzun yolculuğunuzu yaptınız mı? Ben yaptım 10 yıl önce bugün ! Belki hiç birbirimize seni seviyorum diyemedik, çoğunlukta birbirimizden uzakta olduk, paylaşımlarımız da bir o kadar azdı, konuşmalarımızın haricinde... Beni manen destekleyen, bana her zaman güvenen en büyük dayanağım, BABAM ! Aslında ne kadar çok yakınmışız, ne kadar büyük bir sevgi vermişsin bana ! Şimdiler de her aklıma geldiğinde...

Yoga kimine göre asanalardan oluşan bir Spor, kimine göre meditasyon, kimine göre yol, inanç... Bana göre ise Yoga içe dönük, insanı kendi içine döndüren bir yolculuk, hayatın içinde ne yaşıyorsan yaşadıklarınla hayat dengeni sağlamak. Kendim için yaptığım bir iyilik, her türlü ruh halimle veya geçirdiğim süreçlerle kabul etmeyi ve kendime destek olabilmeyi başarmamı, kendimi ve insanları daha iyi gözlemleyerek, tanımamı sağlayan bir araç. Yani Yoga nın bir çok insana ve bana göre bir çok şey ifade etmesinden dolayı Yoga yı"bir çok şey "diye de tanımlayabiliriz. Hergüne güzel niyetler belirleyerek başlamak, ne için yaşadığımı, neye dönüşmek istediğimi kendime her gün hatırlatmak, bana kendimi ve hayatımı geliştirme konusunda, içsel değişimin oluşmasına katkıda bulunan ve daha çok amaca yönelik bir hayata sahip olmama yol gösteren felsefe. Ben yogaya hiç aklımda yokken ortapedi doktorumun tavsiyesi , sevdiğim, saydığım bir kişinin yönlendirmesi ile başladım ve ileri derecede...

KADIN ... Kadın çicektir, koklamaya kıyılamayan... Dalından koparıldı mı yaşayamayan... Kadın hassasdır, nazlıdır, gizemlidir... Kadın şiirdir, her mısrasında farklı farklı duyguları içeren... Aslında tam da edebiyat gibidir kadın... Ne hikayeler vardır derinlerinde Kadının... Ne yaşanmışlıklar, ne hüzünler, acılar, üzüntüler, ne sevinçler, neşeler mutluluklar... Ta derinlerinde neler saklıdır bilinmez... Güçlüdür kadın, kökleri sağlam... Yabancı bildiği topraklarda bile tutunup yeşermeye, çicek açmaya, meyve vermeye çalışan... Kadın herşeye rağmen ayakta kalmayı, yaşamayı başarandır... Kadın ulaşılması zor olandır... Bir dağın zirvesi gibi, baktığında yakın ama çooook uzakta... Kadın bir rüzgardır... Meltem misali ılık ılık eser, dokunur tüm yüreklere... Ama bir kırılmaya görsün, fırtına gibi yıkar geçer... Ahhhhh, öyle kadınlar var ki, kendi değerinin, gücünün farkına varamayan... Bilseler ki içlerinde kocaman bir cevher var... Yeraltından gün yüzüne çıkartmaz mı o değerli maden...

Bugün 28 Aralık 2020,bu senenin bitmesine sadece 3 gün var ve umutla,heyeyanla beklenilen bir sene 2021... Insallah önce tüm dünyaya sağlık getirir,beraberinde huzur,barış,mutluluk getirir, özlemlerimizin son bulduğu bir yılı geride bırakırız... Sevdiklerimize doyasıya sarıldığımız,yakınlarımızla, dost ve arkadaşlarımızla karşılıklı muhabbetlerde bulunduğumuz,sosyal yaşamın geriye döndüğü bir yıl olur inşallah... 2020... Nasıl da geçtin öyle,oldukca hızlı,acımasızca,tüm dünyada 2 milyona yakın can alarak,korku,endişe,tedbir içerisinde, izole bir yaşama bizleri mahkum ederek,sevdiklerimizden uzaklaştırarak... Oysa biz seni ne kadar büyük umutlarla,güzel şeyler dileyerek,bekledik,ne umduk,ne bulduk! Herşeye rağmen ben 2020 den öyle çok şey aldım ki,bu yıl hepimize çok şey öğretti belki ama, ben 2020 de kendimi daha çok tanıma fırsatı buldum,önceden 2020 yılında gerçekleştirmek istediklerimin bir çoğunu gerçekleştirdim,hatta özellikle 2020 bunları yapmam gerektiğini gösterdi,her zaman ol...