Her seyden biraz...

Merhabalar, Hayat, insan diye iki kelime ile 6 Kasım da tam yazmaya niyetlenmişim ve demek yine araya bir şeyler girmiş ki bırakmışım yazmayı. İçim kıpır kıpır, birbiri ardına sıralanan düşünceler, yeni fikirler, bir sürü halledilmesi gereken iş, planlama, hesaplama ve değerlerim dediğim ailemde yaklaşan çok özel günün hazırlığı ve ben hangi birini yetiştireceğim diye bir koşturmacanın içindeyim. Allah herkese ve bana da kolaylık versin. Bir arkadaşım öyle güzel bir mesaj atmış ki,ne kadar da güzel dedim evet ben de istiyorum, mümkünmüdür acaba😃 Kadının çalışması ve isteklerine dair bir paylaşımdı. Bu çalışmaya elbette ev hanımları da dahil, Kadın ne kadar çok işi bir arada yapabiliyor ve çoğunluklada bunların hepsi sıradan bir rutin halinde kadının yapması mecburî bir işmiş gibi hayatında yer alıyor. Iş,yemek, çamaşır, ütü, temizlik, çocukların okul takibi,ev ziyaretleri,misafir hazırlıkları,alış-veriş ve dahaları... Ve kadının pratik,zeki,hızlı düşünüp uyarlaması harika, ...

Bir yer düşünün mavi, mavinin bir çok tonu olsun... Bir yer düşünün yeşil, yemyeşil olsun...                 Bir yer düşünün aydınlık olsun, güneşin tüm ışığını, sıcağını yansıttığı bir yer... Bir yer düşünün, sizi mutlu edecek bir yer... Ve biz bu defa tüm aile kadrosuyla, seyahatlerden, yeni yerler görmekten mutlu olan biz, çıktık yollara... Büyük oğlum pek isteksiz de olsa," onca saat otobüsle yol çekeceğiz, üf püf " diyerek, kızımında biraz ikna etmesiyle, 28 eylül akşamı düştük yollara, diyeceğim de bizim hareket saati 4 ,5 saat gecikince akşam saati oldu gece yarısı, kızım eve geri dönme düşünceleri içindeyken, nihayetinde hareket ettik. Ama beklerken soğuğuda yedik,üşüdük, yolda ısınır uyuruz dedik demesine de, lakin bir türlü ısınmayan, konforu uzun yol için oldukça eksik olan otobüs, bizi daha da üşütse de yarı uyur, uyumaz sabahı ettik . Açtık gözlerimizi daha yolu yarılamamışız bile,"ya gitmiyor mu bu otobüs?" diye serdeniş...