Bir valize sığabilen hayatlar ve umutlar...

Yine uzunca bir zaman geçmiş yazmayalı, arada günlük ve bir kaç notu kaleme almamın dışında yazmaya çok fazla ara verdiğimi hatırladım! Bilir misiniz ? Aslında kafanızın içinde dolaşan bir çok düşünce vardır, dolu dolusunuzdur, ama nasıl, nerden başlasam acaba, bugün , yarın diye ertelersiniz ya , işte tam da öyle olmuş , hiç ertelemeyi sevmesem de sanırım bu defa içimden hiç gelmedi yazmak, sonra deyip bıraktım ! Kendimi dinlemeyi , canımın istediğini yapmayı ve yapma kararını bütünlükle ,hissederek uyguluyorum artık hayatımda, sevindirici, çünkü halen dönüşüyorum ! Aylardan mayıs, mevsim ilkbahar, benim de içimde bilmediğim bir kıpırtı , heyecan , sevinç, mutluluk ama her nedense bazen de aniden oluşan hüzünle dolu, içim de bahar , bahce misali rengerank, cıvıl cıvıl, günlük güneşlik, umut dolu 😉 Ki aradaki hüznü, kara yağmur bulutlarını, fırtınayı saymazsak herşey çok güzel, o da olmazsa olmazları hayatın... Bu ara, tekrar ,tekrar , özellikle araba kullanırken , son ses dinlediğim Bayati Şiraz' ın seslendirdiği vatan şarkısı var, duydunuz mu ? O ses ki , öyle mi sızlatır içini insanın, öylemi Işler insanın içine ve her dinlediğimde öylece, istemsizce  gözlerimden yaşlar süzülüveriyor… VATAN !

Neydi Vatan ? Ne ifade ediyor ? Benim  için Vatan, 1975 de belki yine bir valiz yada küçük bir çantayla başlayan, doğduğum yerden, büyüdüğüm Ata topraklarıma ,kalbimin yarısının, hatta dönem dönem, kalbimin tamamının kaldığı topraklar, ailem çocukluğum, gençliğim , Toprağım, Ülkem, Memleketim, Vatanım … 40 günlükken başlamış hayatımda ki göç olayı, aynı yörük atalarım gibi ... Bir valizle başlamış ve yine seneler sonra 16 ıma geldiğimde yine çocukluğumu, gençliğimi, ailemi, arkadaşlarımı, herşeyimi toparlayıp bir valize sığdırarak hayatımın yeni bir dönüm noktasına, 2.göçüme , büyüdüğüm Ata topraklarımdan doğduğum topraklara doğru başlamış yol alma serüvenim, bir çokları gibi, sadece bir valizle… Ve o valize neler sığdırmışız, neler, ne umutlar, ne  heyecanlar, ne sevdalar ,ne hasretler… Ve o bir valizle başlayan yeni dönem hayata , yıllar içinde 5 kişilik aileyle devam etmişiz , bir valize sığamayacak kadar eşyaya yaşanmışlıklara, anılara, insanlara, hayata dönüşmüş, büyümüş de , büyümüş o valiz … O kadar çok büyümüş, kocamanlaşmış ki,  yetişilemez hâl almış  ! Büyüyen ev , iş, arkadaşlıklar, yetmeye çalışmalar, kimi zaman yetersiz bulup daha fazla koşturmacalar ve bir bakmışsın ömrün neredeyse yarı yüzyılı gelmiş , geçmiş , gitmiş… 14 Mayis Anneler günün de yeniden bir silkinme yaşadım, arada olur böyle bana, bir durur , sorgularım. Bu da dönüştüğümün göstergesi, iyi ki sorgulayabiliyorum ! "Ev alma, komşu al " atasözü vardır çok bilindik , ne kadar önemli. Burda büyük bir aileye , akrabaya sahip değiliz, ilk taşındığımız, hatta taşınma sürecinde bile bize hep güleryüz, samimiyet gösteren , çocuklarımı her bayram, her doğum günü hatırlayan manevî nine, dede olan güzel insanlar artık yaşlılıktan dolayı huzurevine taşındılar, biz de kızımla birlikte 19 senelik komşumun,  anneler gününü kutlamak için yeni taşındığı huzur evine ziyarete gittik Bizi görünce çok mutlu oldu, onun mutluluğu bizi de mutlu etti, lakin bu ziyaret beni aynı zaman da üzdü, neydi üzen, ordan ayrılınca anladım ve silkindim ! Arada beni birşeyler böyle sallar, silkeler, bir dur der ! O an da böyle bir andı! Vay be , kadın kocaman bir evi (en az 300 metrekare), bahceyi, hayatı , şimdi sadece 20 metrekare bir odaya ve bir balkona sığdırmış, bu düşüncelerle, başımda ağrılarla  eve döndüm, ne kadar çok etkilediyse, bir türlü çıkamadım düşüncelerin içinden. Bütün hayatım hep bir uğrasla geçti, çabaladım , emek sarf ettim, zorlandım , pes etmeden yapmak istediğim, ulaşmak istediğim her ne varsa, şükürler olsun hepsine ulaştım. Hiç kolay olmadı belki, ama ferah bir yaşam, çocuklarımı iyi yetiştirebilmek, rahat yaşam şartları sağlayabilmek için verdiğimiz çaba karşılıksız kalmadı, belki çoook para içinde yüzmedik, ama ferah yaşadık, azıcık aşım, kaygısız başım diyerek, elimizdekiyle yetinmeyi bildik , kıymetini de bildik, 3 ise 2 sini yiyip 1 ini biriktirdik. Asla müsrüf olmadım ve hep biriktirdim, kolay kolay bırakmadım, atmadım, dolabımda 30 senelik kıyafete bile rastlamak mümkün ,eskimediyse atmadım, ihtiyacim varsa yenisini aldım. Atalardan aldıklarınız vardır ya, ben de birebir hem atalarımdan , hem de babaannemin yaşadığı , bana anlattıkları , 1.dünya savaşında yaşananlar, savaş, yokluk, zorluk, kıtlık bilinci, öyle çok yer etmiş ki ve hep bir biriktirme, belki sonra lazım olur düşüncesi kaplamış  her tarafımı. Ama bu bilincin geçmişten geldiğini anlayıp, üzerinde biraz yoğunlaşınca daha rahat bırakmayı , vermeyi hayatımda yer etmeye başladım.Giymediğim ,uzunca zaman dolapta bekleyen kıyafetleri ayırıp, ihtiyacı olanlara  verdim yada 2.el pazarında sattım. Bu ziyatretimden sonra eve gelince,  evdeki tüm fazlalıkları bir seferde ayırıp, atı- vermek geldi içimden ä. Ne yetmiyor ? Neye sığamıyoruz ? Ne gözümüzü doyurmayan ? Zamanı geldimi küçücük bir odaya sığıyor insan ! Ve o büyük göç zamanı geldimi küçücük bir çukura sığacakken, bizdeki yetinmezlik ne bilemiyorum! Eve gelir gelmez ben de ki esya ayrıştırmayı bir görün , önüme gelen lüzumsuz gördüklerimi atıp, diğer eşyaları ayırıp 2. El pazarında degerlendirme planı ile kesin küçülme, azalma kararını hayatıma iyiden iyiye uygulamaya koyacağımın sözünü kendime verdim. Sonrasında oldukca düşündüm, yeni bir hayata başlarken Almanya'ya doğru yola çıkarken bir valizle çıkmamışmıydım yola , seneler içerisinde , o bir valiz katlanmış da katlanmış, degil bir valize, 20 -30 valize sığmayacak kadar dolmuş, taşmış,  biriktirmiş, çoğalmış, büyümüşüz. Sadece bunları düsünürken bir şeyin farkına vardım, hayatıma aldığım insanlar hep azmış, hatta o azlığın içinde bile bana , bize iyi gelmeyen insanları bırakmayı bilmişim. Oysa bana iyi gelen insanlar, hep yanıbaşımda olmuş, şükürler olsun, kadim arkadaş, dost dediğim insanlar. Kendi kendime söz verdim , minimalist yaşamı hayatımda uygulama kararı ile küçüleceğim, eşyalarımızı azaltacağım ! Dünya malının dünyada kalacağı, bir ezanla başlayıp , bir selâ ile sonlanacak ömrümüzde Allah hayırlı ameller biriktirmemizi nasip etsin. Sağlıcakla kalın... Sevgiler ❤️